Ağ işıq (esse)

Ağ işıq (esse)

YAZARLAR

Bugün, 12:34

Əli Cabbarov,

Naxçıvan Dövlət  Universitetinin dosenti

***

(Qəhrəman şəhidlərimizin xatirəsinə)

***

Həmin gecə ürəyində bir hiss vardı. Sanki uzun bir yolun sonundakı o ağ işığı tutmaq, onu ovcunda saxlayab evə qayıdanda keçən il onu əsgərliyə yola salmış anasına hədiyyə etmək istəyirdi. Uşaqlıqda qaranlıqdan qorxsa da sonra böyüyüb kişiləşəndə səhər sübhündən oyanıb Günəş şəfəqlərinin buludların arasından qaranlığa qılınc çəkib bölməyinə heyrətlə baxardı. Elə baxardı ki, elə bil indicə əlinin çatmadığı o işıq sütunlarınıdan birini tutub, bütün dünyanı gəzəcək, hamıdan öncə geri qayıdıb Vətəninin gözəlliklərindən danışacaqdı.

Komandiri, əsgər yoldaşları onunla çox mehriban idi. Hərbi həyatda yaşayandan onun cəsarətinə hamı hörmət edirdi. Yorulmur, silahını gözündən uzağa qoymur, düşməni gözündən vurmaq üçün göz yummadan gecə-gündüz təlim keçirdi. Onunla bir sırada xidmət keçən əsgərlərin Şuşa, Laçın həsrətinə heyran qalır, özünü Xudafərin fatehi olmağı arzulayırdı. Artıq 19 yaşı olsa da bəzən uşaq kimi yuxularında uşaqlarla oyun oynadığını, qarşıdakı təpənin arxasındakı Təpəgözün tək gözünün ortasını nişan alıb vurduğunu görürdü. Otuz ildir yurdunu viran qoymuş, Qarabağa qan uddurmuş, körpə uşaqların diri-diri dərisini soymuş həmin qara düşmənin qan tutmuş gözünü nişan alırdı. Bəzən səbri çatmır, təkbaşına o da Mübariz olmaq istəyirdi. Ancaq bu payız hamı yola hazırlaşırdı. Murovun zirvəsindən bütün Qarabağa yayılacaq həmin o ağ ışığı tutmaq üçün yola çıxacaqlardı.

...Səhərə yaxın əmr gəlmişdi: səbrimiz qurtardı! Kağızı götürüb anasına son məkubu yazdı: “Biz getdik ANA, darıxma, sənə ağ işıq gətirəcəyəm”!

MİA.AZ

Dİgər xəbərlər

SON XƏBƏRLƏR

BÜTÜN XƏBƏRLƏR