Milli mətbuatın yaranmasından 151 il ötür

Prezident İlham Əliyevin Fəxri qonaqlar kitabına nə yazıb? - FOTO

CHP-dən Özgür Özəlin yeni partiya elanına ilk reaksiya: “Daha susmayacağıq”

$\"Arka Sokaklar\"ın “Vedat müdüri” Qocalar evinə sığınıb: “Heç kim məni axtarmır” - FOTO$

"Arka Sokaklar"ın “Vedat müdüri” Qocalar evinə sığınıb: “Heç kim məni axtarmır” - FOTO

CHP-nin “Kölgə kabineti”nin “vuran əl”i də istefa verdi

$Kansler İlham Əliyevlə brifinqdə: \"Bakı və Berlin arasında münasibətlər dinamik şəkildə inkişaf edir\"$

Kansler İlham Əliyevlə brifinqdə: "Bakı və Berlin arasında münasibətlər dinamik şəkildə inkişaf edir"

DAŞDAN ÇIXAN BƏNÖVŞƏ...

SEPAH Pentaqonu ittiham edir: “Yalan məlumat yayırlar, itkiləri daha çoxdur”

$\"Yalnız Sizdən kömək gözləyrəm\" - Qarabağ veteranı icra başçısı ilə bələdiyyə sədrindən şikayətləndi, dövlət başçısına üz tutdu$

"Yalnız Sizdən kömək gözləyrəm" - Qarabağ veteranı icra başçısı ilə bələdiyyə sədrindən şikayətləndi, dövlət başçısına üz tutdu

Gədəbəydə 500-ə yaxın qəbir abidəsi aşkarlanıb - FOTOLAR

Özgür Özəl həbs təhlükəsi barədə suala belə cavab verdi

Elm və Təhsil Nazirliyi tərəfindən hər il müsabiqə keçiriləcək - Bu sahə üzrə

Vaşinqton-Paris ittifaqı Rusiya-Türkiyəyə qarşı...

CƏMİYYƏT

17.11.2020, 19:31

Elxan ŞAHİNOĞLU,

Politoloq

***

Minsk Qrupu həmsədrləri illər uzun Dağlıq Qarabağ münaqişəsinin “həlliylə” məşğul oldu, əslində isə işğalçının nazı ilə oynadı. Həmsədrlər (ABŞ, Fransa və Rusiya) özlərinin hazırladığı “Madrid planını” Ermənistana qəbul etdirmədi. Nəticədə Azərbaycan qərarını verdi və müharibə başladı. Azərbaycan qalibdir. Əlbəttə, Fransa və ABŞ-da bu bəzi dairələri narahat etsə də, Ermənistanın məğlubiyyətindən çox da kədənlənmirlər. Onları əsas narahat edən Türkiyənin Cənubi Qafqazda artan roludur.

Müharibə getdiyi müddətdə danışıqlar prosesində əsas iki dövlət iştirak edirdi – Rusiya və Türkiyə. Məhz bu iki ölkənin rəsmiləri 44 gündə bir-birləriylə tez-tez telefon danışıqları apardılar və vəziyyətdən çıxış yolları axtardılar. İki həmsədr – ABŞ və Fransanın faktiki oyundankənar vəziyyətdə qalması Rusiyanı da narahat etmirdi. Çünki, ABŞ və Fransanın Rusiyaya qarşı sayı bəlli olmayan sanksiya qərarı var, münasibətlərində kifayət qədər problemlər var. Ona görə də Moskva müharibə müddətində Paris və Vaşinqtonla hərəkət etməkdənsə Ankaraya ilə dialoqa ehtiyac duydu. Moskva anlayırdı ki, Azərbaycan Vaşiqnton və Parisin çağırışlarını eşitməyəcək, Bakı daima Ankara ilə təmas içində idi.

Buna baxmayaraq, Vaşinqton və Paris son günlər “biz də varıq” deməyə çalışırlar. Parisdə ABŞ-ın dövlət katibi Mayk Pompeo ilə Fransanın xarici işlər naziri Jan İv Le Drian arasında görüş olub. Müzakirənin əsas mövzularından biri Dağlıq Qarabağ olub. Onlar əvvəlkitək həmsədrlik instutunun davamı gərəkliyini vurğulayıblar.

Birincisi, ABŞ və Fransanın xarici siyasət idarələrinin başçıları atəşkəsin əldə olunmasında Rusiyannı addımlarını qeyd ediblər. Yəni Pompeo və Jan İv Le Drian Rusiyanın addımlarını dəstəklədiklərini deməyiblər, sadəcə “olan faktı qeyd ediblər”. Yəni Vaşinqton və Paris qeyri-müəyyən ifadə ilə Rusiyanın atəşkəs naliyyətini tərifləməkdən çəkiniblər.

İkincisi, ABŞ və Fransanın baş diplomatları sualların qaldığını, ən başlıcası isə Türkiyənin rolundan narahat olduqlarını açıq ifadə ediblər. Bu suallara onlar Rusiyadan cavab istəyiblər. Rusiya hər iki həmsədr ölkənin təmsilçilərini məsələni aydınlaşdırmaq üçün Moskvaya dəvət edib. ABŞ və Fransanın baş diplomatları açıq bildiriblər ki, Türkiyənin Şərqi Aralıq, Liviya və Suriyadakı siyasətindən narazıdırlar. Yəni onlar bununla demək istəyiblər ki, Türkiyənin Cənubi Qafqazdakı və Azərbaycandakı fəallığı da onları narahat edir. ABŞ təmsilçisi onu da vurğulayıb ki, Türkiyənin bölgədə hərbi potensialının artmasından narahatdır, elə bil söhbət Vaşinqtonun NATO üzrə müttəfiqindən getmir.

Üçüncüsü, ABŞ və Fransa təmsilçiləri qeyd ediblər ki, danışıqlar yenidən həmsədrlər çərçivəsində aparılmalıdır. Hiss olunur ki, Rusiya da bunu istəyir. Müharibə müddətində Ankara ilə sıx dialoq içərisində olan Moskva Türkiyənin Cənubi Qafqazda artan rolunu balanslaşdırmaq üçün Vaşinqton və Parisin diplomatik imkanlarından istifadə etməyə maraq göstərə bilər.

Beləliklə, Fransa və ABŞ yenidən meydana qayıtmaq istəyirlər. Ancaq meydanda hazırda iki əsas oyunçu var – Rusiya və Türkiyə. Əlbəttə, Ermənistan Fransa və ABŞ-ın oyuna qayıtmasını çox istəyir, çünki müharibə boyunca Vaşinqton və Parisdən öz xeyrinə açıqlalamar əldə edirdi. Əsas sual budur: Biz bu iki dövlətin yenidən danışıqlar prosesində rol almasını istəyirikmi? Rusiya onsuz da ermənilərdən yanadır, bir də ona daha iki ermənipərəst mərkəzin qoşulmasından nə əldə edəcəyik?

Mia.az