Elə bilirsiniz asandır şəhid valideyni ilə üz-üzə əyləşmək, göz nuru, ürək parası olan balası haqqənda söz soruşmaq”?.. Elə çətindir ki... Çiynində ağır yük apararsan, daş daşıyarsan, yorulmazsan, amma bir şəhid anasının, şəhid atasının baxışlarından süzülən ağrıya gücün yetməz. Təsəllin də kara gəlməsə onda bitmisən demək... Amma hamımızın söykəndiyimiz bir məqam var ki. o da Vətəndir, torpaqdır, bax onda bir az özünə də, sözünə də güvəncli olursan...

Məmmədzadə Toğrul Pərviz oğlunun atası ilə üzbəüz əyləşmişəm. Qaratəpə kəndi Birinci Qarabağ döyüşlərində qəhrəmanlıqla şəhid olan Milli Qəhrəman Əhmədov Mübariz Əlizadə oğlu kimi igid yetişdirən kənddir, Toğrul da elə bu kəndin balası idi. O qədər eşitmişdi ki, belə oğulların haqında, özü də vətən sevgisiylə böyümüş, həmin hisslər qanına hopmuşdu onun...

Pərviz sözü üzə deyən adama oxşayır, düzdür, əvvəllər onu tanımamışam, amma danışdıqca bu qənaətə gəlirəm, adam hər şeyin dəyərini olduğu kimi verir, ağa ağ, qaraya da qara deməyi bacarır... Həyat yoldaşı, Pərvizi bu dünyaya bəxş edən ana Ruhəngiz xanım dörd yaşından sonra keçirdiyi xəstəlik nəticəsində eşitmə və nitq qabiliyyətini itirsə də baxışından, dodaqlarının tərpənişindən başa düşür hər şeyi. Qonşu olublar, elə gözləri tutub, özləri seçib bir-birini, qurduqları ailə də uzunömürlü olub. Zərif və həssas qadın ərinin qəlbində bircə sətir belə boşluq buraxmayıb... Eşq olsun sənə, Azərbaycan qadını!

Ailəyə uç gözəl qız baladan sonra bir oğul sevinci də yaşamaq qismət olub, 2001-ci ilin oktyabr ayının 1-də dünyaya gəlib Toğrul. Qaratəpə kənd tam orta məktəbini bitirərək Orta ixtisas kollecinə daxil olub, mədəniyyət işçisi olacaqdı əgər yaşasaydı... Amma 2019-cu ildə həqiqi hərbi xidmətə çağırılaraq vətən qarşısında ilk borcunu verməyə yollanıb, Goranboy rayonu, Ballıqaya deyilən ərazidə yerləşən “N” saylı hərbi hissədə üç ay xidmət etdikdən sonra Ağdamdakı “N” saylı hərbi hissəyə köçürülmüşdür.

Müharibə başlayanda elə xidmət etdiyi hərbi hissədən cəbhəyə gedib və Tərtər rayonunun Suqovuşan və Talış kəndləri uğrunda gedən döyüşlərdə iştirak etmişdir. Elə ağır döyüşlərin birində də şəhidlik məqamına yüksəlmişdir... 18 oktyabr 2020-ci ildə doğma kəndi olan Qaratəpə kənd qəbristanlığında dəfn olunmuşdur. Məmmədzadə Toğrul Pərviz oğlu ölümündən sonra “Vətən uğrunda” medalı ilə təltif edilmişdir.

Can verdiyin bu Vətən,

canımızda can yeri.

Tökülən hər damla qan,

millətin iman yeri.

Üçrəngli bayrağımız,

zəfər, hünər, şan yeri...

bizimkidir qələbə...

Mənim şəhid qardaşım!..(Ş.Ş)

Atası Pərviz özü də Birinci Qarabağ müharibəsi iştirakçısıdır və Ağdamda döyüşdüyü vaxtları yaxşı xatırlayır:

-Toğrul əvvəldən fərqli uşaq idi, həm elmə, həm dinimizə, həm də hərbi sahəyə bağlı idi. Qarabağın işğalı ilə barışa bilmir, bunun üçün başlanan müharibəni də haqq savaşı hesab edirdi. Müqəddəs kitabımız Quranı oxumağı öyrənmişdi, hərbçi olmaq idi arzusu, gələcək həyatını hərbsiz təsəvvür etmirdi.. Həmişə deyirdi ki, xidmət bitəndən sonra elə qalıb burada da işləmək istəyirəm. Amma qismət olmadı... Sonra dərindən köks ötürüb”Vətən yaşasın..” deyir.

Bayaqdan söhbətimizi diqqətlə və susqunluqla dinləyən Ruhəngiz xanım qəfildən kövrəlir, tez də əli ilə üzünü örtüb göz yaşlarını gizləməyə çalışır. Karantin qadağasını, pandemi qorxusunu unudub qolumu boynuna salıram, o da lal dinməz başını çiynimə qoyur...

Son danışıqları da elə Toğrulun sonuncu döyüşündən bir gün qabaq olub, yüksək əhval-ruhiyyədə, qələbəyə inamlı idi Toğrul, o bilirdi ki, Azərbaycan mütləq qalibdir! Bu döyüşlərdə yüksək həmrəylik nümayiş etdirən, bir olan xalqımız Qarabağı əsarətdə qoya bilməz. Səbirin də həddi vardı, müharibə isə o həddin tükəndiyinin sübutu idi...

El bir oldu və tarixi qələbə marşını yazdı. Azərbaycan döyüşkən xalq olduğunu, apardığı savaşın da haqq naminə aparıldığını sübut etdi. Xalqımız Ali Baş Komandan İlham Əliyevin rəhbərliyi altında, müzəffər Ordumuzun rəşadətli xidməti sayəsində vətən tarixini yenidən yazmağa müvəffəq oldu. Hər bir əsgər bir ordu kimi yeridi düşmənin üzərinə və qələbə çaldı... Toğrul o günədək sıravi əsgər idi, amma indi onun özü də, rütbəsi də Qələbənin özüdür!.

Şahnaz Şahin,

Mia.az